Tajrebe û xezmatîyê Yasuaa

1 Wekî ê betaro çibîya jê naqilî toliyê ma behavro dankirî, çi haya çameta te xwdî şekirdike ser geda?

2 Çe betaro tawatur çîker vê hafteh, û te bo hûcetî çiya maanî tişt bisarkefî?

3 Çe hajatî xalkî ê de muçtamay tado, û çûnke em konn behavro hurkin maanî vê hajatî ma ser dankirî?

4 Meselê ma ser çibî naqilî toliyê? Çe ma zonî ser xwdî û ser xalkî?

5 Di çfînîma û toliyê, wa qararkir hîyon tetbîqîn hon çi zanînî. Wa çi kir, û çûnke bê?

6 Te bi kîro tiştek çe meselê toliyê musharakatker? Çûnke bê redde feaaliyê gendê?

7 Ma ehteyaçn tahdîdkir jîvnî çûnî, û ma textîtkir maanî em vê ehteyaçate taamînkin, çûnke vê tiştî bî?

8 Noko mlo em bixwînin hîro maslûk açar ser xwdema

¹ Û Îsa bi Ruhê Pîroz tije ji Çemê Urdunê vegeriya. Ruh ew bir çolê ² û ew çil rojî ji aliyê Îblîs ve hat ceribandin. Wî di wan rojan de tiştek nexwar û gava ew roj derbas bûn, ew birçî bû. ³ Îblîs jê re got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, ji vî kevirî re bêje, bila bibe nan.» ⁴ Îsa bersîva wî da û got: «Hatiye nivîsîn ku: ‹Mirov ne bi nên tenê dijî.› » ⁵ Îblîs ew derxist bilindahiyekê û di bîhnekê de wî hemû padîşahiyên dinyayê nîşanî wî dan ⁶ û jê re got: «Ezê hemû vê desthilatiyê û rûmeta van padîşahiyan bidim te; çimkî ew ji min re hatiye dayîn û ez dikarim wê bidim wî yê ku ez dixwazim. ⁷ Îcar, eger tu ji min re herî ser çokan, hemû wê bibin ên te.» ⁸ Îsa bersîva wî da û got: «Hatiye nivîsîn ku: ‹Biperize Xudan Xwedayê xwe û bi tenê ji wî re xizmetê bike.› » ⁹ Hingê Îblîs ew bir Orşelîmê, ew danî ser birca Perestgehê û jê re got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, ka xwe ji vir bavêje xwarê. ¹⁰ Çimkî hatiye nivîsîn: ‹Ewê ji bo te li milyaketên xwe emir bike, da ku ew te biparêzin› ¹¹ û ‹ewê te li ser destên xwe hilgirin, da ku lingê te li kevirekî nekeve.› » ¹² Îsa lê vegerand û got: «Hatiye gotin: ‹Xudan, Xwedayê xwe neceribîne.› » ¹³ Û gava Îblîs hemû ceribandinên xwe xilas kirin, ew wextekê jê dûr ket. ¹⁴ Û Îsa bi hêza Ruhê Pîroz vegeriya Celîlê û li seranserê wî cihî nav û dengê wî belav bû. ¹⁵ Wî di kinîştên wan de hîn dikir û hemûyan pesnê wî dida. ¹⁶ Û ew hat Nisretê, cihê ku lê mezin bûbû û wek adeta xwe, roja Şemiyê ket kinîştê, rabû ser xwe, da ku ji wan re bixwîne. ¹⁷ Kitêba Îşaya pêxember dan wî. Gava wî nivîsara lihevpêçayî vekir, wî ew cih dît ku tê de weha hatibû nivîsîn: ¹⁸ «Ruhê Xudan li ser min e, Çimkî wî ez mesh kirime, Da ez Mizgîniyê bidim belengazan; Wî ez şandime, da ku ez ji girtiyan re azadiyê Û ji koran re vebûna çavan bidim bihîstin, Bindestan azad bikim ¹⁹ Û sala Xudan a keremê bidim naskirin.» ²⁰ Wî kitêb li hev pêça, ew da destê yê berdestî û rûnişt. Çavên hemûyên ku di kinîştê de bûn, li wî diman. ²¹ Îcar wî dest pê kir û ji wan re got: «Îro ev nivîsara ku we bihîst, hat cih.» ²² Û hemûyan ew erê kir û li wan gotinên wî yên merdane, yên ku ji devê wî derdiketin, şaş man û gotin: «Ma ev ne kurê Ûsiv e?»

1 Noko mlo em bixwazin jê kesî çenvû vê feqârî hawoldi wek zonî, kano behavolk xuro hawoldi jorû be nabistîya. Mlo em virû hurkin eza tişt jê bîrkir aw zêdekir bi şûşbin. Eza hev tiştî bî, em konin jê pirskîn "Kedo de vê meselê du di?"

2 Vê mesalê jê barma daalminî ser xwdî, ser şexsî xwdî, aw kurî xwdî?

3 Em jê ser xalkî daalmin, û ser xweçî, jê vê mesalê?

4 Teke çûnke haqî xwdî tetbîqî ê di vê meselê du ser hayatixw vê hafteh? Teke jê kurî aw ayya tişt mhadad bî teke bike?

5 Be kîro teke vê haqîqatî di vê meselê du hawoldi barî em jînvû havdeh bibînin? Tu kesî din nûsdekî yemken bixwazin enno diso zanibin "şûrî xwdî" demni vê tetbîqî wekî magî?

6 Barî jîvnma xalûsbîbî, mulo em qararkîn kîçûx emkî diso havdeh bibînin, û kî êkî jîvnî ti hurkî maanî bîbî?

7 Em wa teşjî dikin enno hîyon yozmîşken honkî jê bikin wekî wa dankrîa, û hîyon vê meselê jînvû bibîsin barî em diso havdeh dibînin. Eza kîs vê meselê virû tenayî yemken ê marû hurdkî enno vê meselê musharakatke nîs bişîne aw husî msajale. Noko barî em dardkavîn mulo em jê xwdî buxwazin bî marû hurkî.