Ji Xwedê hazka û ji çîronîxo hazka

1 Wekî ê betaro çibîya jê naqilî toliyê ma behavro dankirî, çi haya çameta te xwdî şekirdike ser geda?

2 Çe betaro tawatur çîker vê hafteh, û te bo hûcetî çiya maanî tişt bisarkefî?

3 Çe hajatî xalkî ê de muçtamay tado, û çûnke em konn behavro hurkin maanî vê hajatî ma ser dankirî?

4 Meselê ma ser çibî naqilî toliyê? Çe ma zonî ser xwdî û ser xalkî?

5 Di çfînîma û toliyê, wa qararkir hîyon tetbîqîn hon çi zanînî. Wa çi kir, û çûnke bê?

6 Te bi kîro tiştek çe meselê toliyê musharakatker? Çûnke bê redde feaaliyê gendê?

7 Ma ehteyaçn tahdîdkir jîvnî çûnî, û ma textîtkir maanî em vê ehteyaçate taamînkin, çûnke vê tiştî bî?

8 Noko mlo em bixwînin hîro maslûk açar ser xwdema

²⁵ Îcar Şerîetzanek rabû, ji bo ku Îsa biceribîne got: «Mamoste, ma ez çi bikim, da ku ez bibim wêrisê jiyana herheyî?» ²⁶ Îsa lê vegerand û got: «Ma di Şerîetê de çi nivîsî ye? Tu çawa dixwînî?» ²⁷ Wî lê vegerand û got: «‹Bi hemû dilê xwe, bi hemû canê xwe, bi hemû hêza xwe û bi hemû hişê xwe ji Xudan, Xwedayê xwe hez bike› û ‹Wek ku tu ji xwe hez dikî, ji cîranê xwe hez bike.› » ²⁸ Îsa lê vegerand û got: «Te rast got, de îcar wisa bike, tê bijî.» ²⁹ Lê wî xwest xwe rûspî derxe û ji Îsa re got: «Ma cîranê min kî ye?» ³⁰ Îsa lê vegerand û got: «Zilamek ji Orşelîmê daket xwarê û çû bajarê Erîhayê. Ew ket nav destên rêbiran. Rêbiran ew tazî kir, lê xistin û hema bêje nîvkuştî dev jê berdan û çûn. ³¹ Îcar bi rasthatinî kahînek di wê riyê de dadiket. Gava wî ew dît, wî xwe jê dûr kir û di aliyê din re bihûrî û çû. ³² Bi vî awayî yekî Lêwî jî hat wê derê, wî jî ew dît û di aliyê din re bihûrî û çû. ³³ De îcar yekî Samerî jî rêwîtî dikir û hat ba wî. Gava wî ew dît, dilê wî pê şewitî. ³⁴ Ew çû ba wî. Wî zeyt û şerab bi birînên wî de kirin û ew girêdan. Wî ew li ser dewara xwe siwar kir, bir mêvanxaneyekê û lê bû xweyî. ³⁵ Dotira rojê du zîv derxistin, dan xwediyê mêvanxaneyê û jê re got: ‹Li vî mirovî bibe xweyî, her tiştê ku tu bêtir lê serf bikî, gava ez vegerim, ezê bidim te.› ³⁶ «Îcar, li gor dîtina te, kîjan ji van her siyan bû cîranê wî yê ku ketibû destê rêbiran?» ³⁷ Şerîetzan got: «Ewê ku dilê wî pê şewitî.» Îsa got: «De îcar, tu jî here û wisa bike!»

²⁷ «Lê ez ji we guhdaran re dibêjim: Ji dijminên xwe hez bikin; qenciyê bi wanên ku ji we nefret dikin, bikin. ²⁸ Duayên qenc ji bo wan bikin, yên ku nifiran li we dikin; ji bo wan ên ku xerabiyê bi we dikin, dua bikin. ²⁹ Yê ku sîleyeke li lama te bixe, ya din jî bide ber. Û eger yek ebayê te ji te bistîne, kirasê xwe jî bi dest ve berde. ³⁰ Bide her kesê ku ji te dixwaze û tiştên xwe ji wî yê ku ji te distîne, bi şûn de nexwaze. ³¹ Çawa hûn dixwazin ku xelk ji we re bikin, hûn jî wisa ji wan re bikin.

1 Noko mlo em bixwazin jê kesî çenvû vê feqârî hawoldi wek zonî, kano behavolk xuro hawoldi jorû be nabistîya. Mlo em virû hurkin eza tişt jê bîrkir aw zêdekir bi şûşbin. Eza hev tiştî bî, em konin jê pirskîn "Kedo de vê meselê du di?"

2 Vê mesalê jê barma daalminî ser xwdî, ser şexsî xwdî, aw kurî xwdî?

3 Em jê ser xalkî daalmin, û ser xweçî, jê vê mesalê?

4 Teke çûnke haqî xwdî tetbîqî ê di vê meselê du ser hayatixw vê hafteh? Teke jê kurî aw ayya tişt mhadad bî teke bike?

5 Be kîro teke vê haqîqatî di vê meselê du hawoldi barî em jînvû havdeh bibînin? Tu kesî din nûsdekî yemken bixwazin enno diso zanibin "şûrî xwdî" demni vê tetbîqî wekî magî?

6 Barî jîvnma xalûsbîbî, mulo em qararkîn kîçûx emkî diso havdeh bibînin, û kî êkî jîvnî ti hurkî maanî bîbî?

7 Em wa teşjî dikin enno hîyon yozmîşken honkî jê bikin wekî wa dankrîa, û hîyon vê meselê jînvû bibîsin barî em diso havdeh dibînin. Eza kîs vê meselê virû tenayî yemken ê marû hurdkî enno vê meselê musharakatke nîs bişîne aw husî msajale. Noko barî em dardkavîn mulo em jê xwdî buxwazin bî marû hurkî.