Cûbdema û mûxtalaf ji Xwedê ru

1 Wekî ê betaro çibîya jê naqilî toliyê ma behavro dankirî, çi haya çameta te xwdî şekirdike ser geda?

2 Çe betaro tawatur çîker vê hafteh, û te bo hûcetî çiya maanî tişt bisarkefî?

3 Çe hajatî xalkî ê de muçtamay tado, û çûnke em konn behavro hurkin maanî vê hajatî ma ser dankirî?

4 Meselê ma ser çibî naqilî toliyê? Çe ma zonî ser xwdî û ser xalkî?

5 Di çfînîma û toliyê, wa qararkir hîyon tetbîqîn hon çi zanînî. Wa çi kir, û çûnke bê?

6 Te bi kîro tiştek çe meselê toliyê musharakatker? Çûnke bê redde feaaliyê gendê?

7 Ma ehteyaçn tahdîdkir jîvnî çûnî, û ma textîtkir maanî em vê ehteyaçate taamînkin, çûnke vê tiştî bî?

8 Noko mlo em bixwînin hîro maslûk açar ser xwdema

¹ Wê rojê Îsa ji mal derket û li perê golê rûnişt. ² Elaleteke wisa mezin li dora wî civiya ku ew li qeyikekê siwar bû û rûnişt. Hingê tevahiya elaletê li qerax rawesta. ³ Îcar Îsa bi meselan ji wan re li ser gelek tiştan peyivî û got: «Cotkar derket ku tov biçîne. ⁴ Gava ku wî tov direşand, hinek jê ket tenişta rê, teyr hatin û ew xwarin. ⁵ Hinek ket ser erdê kevirî yê ku axa wî kêm bû û ji ber ku ax ne kûr bû, ew zû şîn bû. ⁶ Lê çaxê ku roj hilat ew kizirî û ji ber ku rayên wî tunebûn, hişk bû. ⁷ Hinekî din ket nav stiriyan, stirî mezin bûn û ew fetisandin. ⁸ Û hinek ket ser erdekî qenc, hinekan sed, hinekan şêst û hinekan jî sî qat ber dan. ⁹ Yê ku guhên wî hene bila bibihîze.»

¹⁸ «De îcar guhdariya mesela yê cotkar bikin: ¹⁹ Her kesê ku peyva li ser Padîşahiyê dibihîze û fêm nake, Yê Xerab tê û tiştê ku di dilê wî de hatiye çandin direvîne. Tovê ku ketiye tenişta rê ev e. ²⁰ Ewê ku li ser erdê kevirî hatiye çandin jî, ew e ku peyvê dibihîze û di cih de bi şahî wê qebûl dike. ²¹ Lê ji ber ku rayê wî tune, tenê demeke kurt dimîne. Gava ku ji bo peyvê cefa û tengahiyê dikişîne, ew zû ji rê derdikeve. ²² Ewê ku di nav stiriyan de hatiye çandin jî, ew e ku peyvê dibihîze, lê xemên vê dinyayê û xapandina dewlemendiyê peyvê difetisînin û peyv bêber dimîne. ²³ Lê ewê ku li erdê qenc hatiye çandin, ew e ku peyvê dibihîze û wê fêm dike. Ew jî ber dide. Hinek jê sed, hinek jê şêst, hinek jî sî qat ber dide.

⁴⁴ «Padîşahiya Ezmanan dimîne vê yekê: Di nav zeviyekê de xezîneke veşartî hebû. Zilamekî ew dît, dîsa ew veşart, bi şahî çû, hemû hebûna xwe firot û ew zevî kirrî. ⁴⁵ «Dîsa Padîşahiya Ezmanan dimîne vê yekê: Bazirganek li durên spehî digeriya. ⁴⁶ Gava ku wî durekî gelek giranbiha dît, çû hemû hebûna xwe firot û ew kirrî.

1 Noko mlo em bixwazin jê kesî çenvû vê feqârî hawoldi wek zonî, kano behavolk xuro hawoldi jorû be nabistîya. Mlo em virû hurkin eza tişt jê bîrkir aw zêdekir bi şûşbin. Eza hev tiştî bî, em konin jê pirskîn "Kedo de vê meselê du di?"

2 Vê mesalê jê barma daalminî ser xwdî, ser şexsî xwdî, aw kurî xwdî?

3 Em jê ser xalkî daalmin, û ser xweçî, jê vê mesalê?

4 Teke çûnke haqî xwdî tetbîqî ê di vê meselê du ser hayatixw vê hafteh? Teke jê kurî aw ayya tişt mhadad bî teke bike?

5 Be kîro teke vê haqîqatî di vê meselê du hawoldi barî em jînvû havdeh bibînin? Tu kesî din nûsdekî yemken bixwazin enno diso zanibin "şûrî xwdî" demni vê tetbîqî wekî magî?

6 Barî jîvnma xalûsbîbî, mulo em qararkîn kîçûx emkî diso havdeh bibînin, û kî êkî jîvnî ti hurkî maanî bîbî?

7 Em wa teşjî dikin enno hîyon yozmîşken honkî jê bikin wekî wa dankrîa, û hîyon vê meselê jînvû bibîsin barî em diso havdeh dibînin. Eza kîs vê meselê virû tenayî yemken ê marû hurdkî enno vê meselê musharakatke nîs bişîne aw husî msajale. Noko barî em dardkavîn mulo em jê xwdî buxwazin bî marû hurkî.