Tawadoaaî Yasuaa

1 Wekî ê betaro çibîya jê naqilî toliyê ma behavro dankirî, çi haya çameta te xwdî şekirdike ser geda?

2 Çe betaro tawatur çîker vê hafteh, û te bo hûcetî çiya maanî tişt bisarkefî?

3 Çe hajatî xalkî ê de muçtamay tado, û çûnke em konn behavro hurkin maanî vê hajatî ma ser dankirî?

4 Meselê ma ser çibî naqilî toliyê? Çe ma zonî ser xwdî û ser xalkî?

5 Di çfînîma û toliyê, wa qararkir hîyon tetbîqîn hon çi zanînî. Wa çi kir, û çûnke bê?

6 Te bi kîro tiştek çe meselê toliyê musharakatker? Çûnke bê redde feaaliyê gendê?

7 Ma ehteyaçn tahdîdkir jîvnî çûnî, û ma textîtkir maanî em vê ehteyaçate taamînkin, çûnke vê tiştî bî?

8 Noko mlo em bixwînin hîro maslûk açar ser xwdema

¹ Îcar beriya Cejna Derbasbûnê, Îsa dizanibû saeta wî ya ku vê dinyayê berde û here ba Bav hatiye. Wî ji hemûyên xwe yên li dinyayê hez kiribû û heta dawiyê ji wan hez kir. ² Di dema xwarina şîva êvarê de, ji xwe hingê Îblîs xistibû dilê Cihûdayê kurê Şimûnê Îsxeryotî, ku Îsa bide dest. ³ Îsa dizanibû ku Bav hemû tişt daye destên wî û ew ji ba Xwedê hatiye û ewê dîsa vegere ba Xwedê. ⁴ Îcar ji ser xwarinê rabû, xiftanê xwe danî aliyekî û pêşgîrek hilda, li pişta xwe pêça. ⁵ Di pey de av kir leganekê û dest bi şuştina lingên şagirtên xwe kir û ew bi pêşgîra li pişta xwe pêçayî ziwa kirin. ⁶ Îcar ew hat ba Şimûn-Petrûs, Şimûn-Petrûs jê re got: «Ya Xudan, ma tê lingên min bişoyî?» ⁷ Îsa lê vegerand û got: «Niha tu fêm nakî ez çi dikim, lê paşê tê fêm bikî.» ⁸ Petrûs jê re got: «Tu caran tu lingên min naşoyî!» Îsa bersîva wî da: «Eger ez te neşom, para te bi min re tune.» ⁹ Şimûn-Petrûs lê vegerand û got: «Ya Xudan, nexwe ne bi tenê lingên min, lê dest û serê min jî bişo!» ¹⁰ Îsa jê re got: «Yê ku hatiye şuştin, ji bilî lingên wî, ne hewce ye ku dereke wî ya din bê şuştin. Ew bi tevahî paqij e. Hûn jî paqij in, lê ne hûn hemû.» ¹¹ Çimkî Îsa dizanibû kî wê wî bide dest, ji ber vê yekê wî got: «Ne hûn hemû paqij in.» ¹² Piştî ku wî lingên wan şuştin, xiftanê xwe li xwe kir û dîsa li ser sifrê rûnişt. Wî ji wan pirsî: «Ma hûn dizanin ku min ji bo we çi kir? ¹³ Hûn ji min re dibêjin ‹Mamoste› û ‹Xudan› û hûn rast dibêjin, çimkî ez ew im. ¹⁴ Eger bi ser ku ez Xudan û Mamoste me jî, min lingên we şuştin, divê hûn jî lingên hevdû bişon. ¹⁵ Min mînakek da we, da ku çawa min ji we re kir, hûn jî wisa bikin. ¹⁶ Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, xulam ne di ser axayê xwe re ye, ne jî yê ku hatiye şandin, di ser ê ku ew şandiye re ye. ¹⁷ Madem ku hûn van tiştan dizanin, xwezî bi we, eger hûn wan bikin.

1 Noko mlo em bixwazin jê kesî çenvû vê feqârî hawoldi wek zonî, kano behavolk xuro hawoldi jorû be nabistîya. Mlo em virû hurkin eza tişt jê bîrkir aw zêdekir bi şûşbin. Eza hev tiştî bî, em konin jê pirskîn "Kedo de vê meselê du di?"

2 Vê mesalê jê barma daalminî ser xwdî, ser şexsî xwdî, aw kurî xwdî?

3 Em jê ser xalkî daalmin, û ser xweçî, jê vê mesalê?

4 Teke çûnke haqî xwdî tetbîqî ê di vê meselê du ser hayatixw vê hafteh? Teke jê kurî aw ayya tişt mhadad bî teke bike?

5 Be kîro teke vê haqîqatî di vê meselê du hawoldi barî em jînvû havdeh bibînin? Tu kesî din nûsdekî yemken bixwazin enno diso zanibin "şûrî xwdî" demni vê tetbîqî wekî magî?

6 Barî jîvnma xalûsbîbî, mulo em qararkîn kîçûx emkî diso havdeh bibînin, û kî êkî jîvnî ti hurkî maanî bîbî?

7 Em wa teşjî dikin enno hîyon yozmîşken honkî jê bikin wekî wa dankrîa, û hîyon vê meselê jînvû bibîsin barî em diso havdeh dibînin. Eza kîs vê meselê virû tenayî yemken ê marû hurdkî enno vê meselê musharakatke nîs bişîne aw husî msajale. Noko barî em dardkavîn mulo em jê xwdî buxwazin bî marû hurkî.