Xwêndevana Mîsîh kuniye kendîû awfbiya

1 Wekî ê betaro çibîya jê naqilî toliyê ma behavro dankirî, çi haya çameta te xwdî şekirdike ser geda?

2 Çe betaro tawatur çîker vê hafteh, û te bo hûcetî çiya maanî tişt bisarkefî?

3 Çe hajatî xalkî ê de muçtamay tado, û çûnke em konn behavro hurkin maanî vê hajatî ma ser dankirî?

4 Meselê ma ser çibî naqilî toliyê? Çe ma zonî ser xwdî û ser xalkî?

5 Di çfînîma û toliyê, wa qararkir hîyon tetbîqîn hon çi zanînî. Wa çi kir, û çûnke bê?

6 Te bi kîro tiştek çe meselê toliyê musharakatker? Çûnke bê redde feaaliyê gendê?

7 Ma ehteyaçn tahdîdkir jîvnî çûnî, û ma textîtkir maanî em vê ehteyaçate taamînkin, çûnke vê tiştî bî?

8 Noko mlo em bixwînin hîro maslûk açar ser xwdema

³⁶ Yekî ji Fêrisiyan Îsa vexwend, ku bi wî re xwarinê bixwe. Ew jî çû mala yê Fêrisî û li ser sifrê rûnişt. ³⁷ Û li bajêr jineke gunehkar hebû. Gava wê bihîst ku ew li mala yê Fêrisî li ser sifrê rûniştiye, wê di firaxeke mermerê spî de rûnê bîhnxweş anî. ³⁸ Ew ji pişt ve li ber lingên wî rawesta, bi girîn dest pê kir, lingên wî bi hêstiran şil kirin û ew bi porê serê xwe ziwa kirin. Wê lingên wî ramûsandin û rûnê bîhnxweş li wan da. ³⁹ Gava Fêrisiyê ku ew gazî mala xwe kiribû, ev dît, ji xwe re got: «Eger ev pêxember bûya, wê bizaniya, ka ev jina ku destê xwe li wî dide kî ye û ew çi jin e. Çimkî ew yeke gunehkar e.» ⁴⁰ Îsa jê re got: «Şimûn, ez dixwazim tiştekî ji te re bêjim.» Wî got: «De bêje, mamoste.» ⁴¹ «Du deyndarên deynxwazekî hebûn; yek ji wan bi pênc sed û yê din bi pêncî zîvî deyndar bû. ⁴² Lê ji ber ku tiştekî wan tunebû ku deynê xwe bidin, ew li herduyan jî bihûrt. Îcar kîjan ji herduyan wê bêtir ji wî hez bike?» ⁴³ Şimûn lê vegerand û got: «Ez dibêjim hema, ewê ku bêtir lê hatî bihûrtin.» Wî jî jê re got: «Te rast tê derxist.» ⁴⁴ Wî berê xwe da jinê û ji Şimûn re got: «Tu vê jinê dibînî? Ez hatim mala te, te av jî ji bo lingên min neda, lê wê lingên min bi hêstiran şil kirin û bi porê xwe ziwa kirin. ⁴⁵ Te ramûsanek jî neda min, lê wê ji hinga ku ez ketime hundir ve, dev ji ramûsandina lingên min bernedaye. ⁴⁶ Te rûnê zetyê li serê min neda, lê wê rûnekî bîhnxweş li lingên min da. ⁴⁷ Loma ez ji te re dibêjim, li gunehên wê yên gelek hat bihûrtin. Ji ber vê yekê wê gelek hez kiriye. Lê yê ku jê re hindik tê lêbihûrtin, ew hindik hez dike.» ⁴⁸ Û wî ji wê re got: «Li gunehên te hat bihûrtin.» ⁴⁹ Yên ku pê re li ser sifrê rûniştibûn, dest pê kirin û ji xwe re gotin: «Gelo ev kî ye ku li gunehan jî dibihûre?» ⁵⁰ Hingê wî ji jinê re got: «Baweriya te tu xilas kirî. Îcar bi silamet here.»

1 Noko mlo em bixwazin jê kesî çenvû vê feqârî hawoldi wek zonî, kano behavolk xuro hawoldi jorû be nabistîya. Mlo em virû hurkin eza tişt jê bîrkir aw zêdekir bi şûşbin. Eza hev tiştî bî, em konin jê pirskîn "Kedo de vê meselê du di?"

2 Vê mesalê jê barma daalminî ser xwdî, ser şexsî xwdî, aw kurî xwdî?

3 Em jê ser xalkî daalmin, û ser xweçî, jê vê mesalê?

4 Çe em jê vê meselê daalmin û em xwendivana kotubî pîroz?

5 Teke çûnke haqî xwdî tetbîqî ê di vê meselê du ser hayatixw vê hafteh? Teke jê kurî aw ayya tişt mhadad bî teke bike?

6 Be kîro teke vê haqîqatî di vê meselê du hawoldi barî em jînvû havdeh bibînin? Tu kesî din nûsdekî yemken bixwazin enno diso zanibin "şûrî xwdî" demni vê tetbîqî wekî magî?

7 Barî jîvnma xalûsbîbî, mulo em qararkîn kîçûx emkî diso havdeh bibînin, û kî êkî jîvnî ti hurkî maanî bîbî?

8 Em wa teşjî dikin enno hîyon yozmîşken honkî jê bikin wekî wa dankrîa, û hîyon vê meselê jînvû bibîsin barî em diso havdeh dibînin. Eza kîs vê meselê virû tenayî yemken ê marû hurdkî enno vê meselê musharakatke nîs bişîne aw husî msajale. Noko barî em dardkavîn mulo em jê xwdî buxwazin bî marû hurkî.