Kuyudaki Samiriyeli Kadın

Son görüştüğümüzden bu yana şükredebileceğiniz neler oldu?

Bu hafta sizi stresli hissettiren ya da üzen neler oldu? Daha iyi hissetmeniz için neye ihtiyacınız var?

Çevrenizdeki insanların ihtiyaçları nelerdir? Konuştuğumuz ihtiyaçları karşılamada birbirimize nasıl yardımcı olabiliriz?

Son görüştüğümüzde metin neydi? Kim yeniden anlatabilir? Tanrı ve insanlar hakkında neler öğrenmiştik?

Son görüştüğümüzde öğrendiklerinizi uygulamaya karar vermiştiniz. Neler yaptınız ve nasıl geçti?

Son okuduğumuz bölümden hangi şeyler kiminle paylaştınız? Nasıl karşıladı?

Son görüştüğümüzde birkaç ihtiyacı belirledik ve karşılamayı planladık. Nasıl geçti?

Şimdi Tanrı’nın sözünden bugünkü bölümü okuyalım...

¹⁻³ Ferisiler, İsa'nın Yahya'dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini duydular –aslında İsa'nın kendisi değil, öğrencileri vaftiz ediyorlardı– İsa bunu öğrenince Yahudiye'den ayrılıp yine Celile'ye gitti. ⁴ Giderken Samiriye'den geçmesi gerekiyordu. ⁵ Böylece Samiriye'nin Sihar denilen kentine geldi. Burası Yakup'un kendi oğlu Yusuf'a vermiş olduğu toprağın yakınındaydı. ⁶ Yakup'un kuyusu da oradaydı. İsa, yolculuktan yorulmuş olduğu için kuyunun yanına oturmuştu. Saat on iki sularıydı. ⁷ Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, “Bana su ver, içeyim” dedi. ⁸ İsa'nın öğrencileri yiyecek satın almak için kente gitmişlerdi. ⁹ Samiriyeli kadın, “Sen Yahudi'sin, bense Samiriyeli bir kadınım” dedi, “Nasıl olur da benden su istersin?” Çünkü Yahudiler'in Samiriyeliler'le ilişkileri yoktur. ¹⁰ İsa kadına şu yanıtı verdi: “Eğer sen Tanrı'nın armağanını ve sana, ‘Bana su ver, içeyim’ diyenin kim olduğunu bilseydin, sen O'ndan dilerdin, O da sana yaşam suyunu verirdi.” ¹¹ Kadın, “Efendim” dedi, “Su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin, yaşam suyunu nereden bulacaksın? ¹² Sen, bu kuyuyu bize vermiş, kendisi, oğulları ve davarları ondan içmiş olan atamız Yakup'tan daha mı büyüksün?” ¹³ İsa şöyle yanıt verdi: “Bu sudan her içen yine susayacak. ¹⁴ Oysa benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir pınar olacak.” ¹⁵ Kadın, “Efendim” dedi, “Bu suyu bana ver. Böylece ne susayayım, ne de su çekmek için buraya kadar geleyim.” ¹⁶ İsa, “Git, kocanı çağır ve buraya gel” dedi. ¹⁷ Kadın, “Kocam yok” diye yanıtladı. İsa, “Kocam yok demekle doğruyu söyledin” dedi. ¹⁸ “Beş kocaya vardın. Şimdi birlikte yaşadığın adam kocan değil. Doğruyu söyledin.” ¹⁹ Kadın, “Efendim, anlıyorum, sen bir peygambersin” dedi. ²⁰ “Atalarımız bu dağda tapındılar, ama sizler tapılması gereken yerin Yeruşalim'de olduğunu söylüyorsunuz.” ²¹ İsa ona şöyle dedi: “Kadın, bana inan, öyle bir saat geliyor ki, Baba'ya ne bu dağda, ne de Yeruşalim'de tapınacaksınız! ²² Siz bilmediğinize tapıyorsunuz, biz bildiğimize tapıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudiler'dendir. ²³ Ama içtenlikle tapınanların Baba'ya ruhta ve gerçekte tapınacakları saat geliyor. İşte, o saat şimdidir. Baba da kendisine böyle tapınanları arıyor. ²⁴ Tanrı ruhtur, O'na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdırlar.” ²⁵ Kadın İsa'ya, “Mesih denilen meshedilmiş Olan'ın geleceğini biliyorum” dedi, “O gelince bize her şeyi bildirecek.” ²⁶ İsa, “Seninle konuşan ben, O'yum” dedi. ²⁷ Bu sırada İsa'nın öğrencileri geldiler. O'nun bir kadınla konuşmasına şaştılar. Bununla birlikte hiçbiri, “Ne istiyorsun?” ya da, “O kadınla neden konuşuyorsun?” demedi. ²⁸⁻²⁹ Sonra kadın su testisini bırakarak kente gitti ve halka şöyle dedi: “Gelin, yaptığım her şeyi bana söyleyen adamı görün. Acaba Mesih bu mudur?” ³⁰ Halk da kentten çıkıp İsa'ya doğru gelmeye başladı.

³⁹ O kentten birçok Samiriyeli, “Yaptığım her şeyi bana söyledi” diye tanıklık eden kadının sözü üzerine İsa'ya iman etti. ⁴⁰ Samiriyeliler O'na gelip yanlarında kalması için rica ettiler. O da orada iki gün kaldı. ⁴¹ O'nun sözü üzerine daha birçokları iman etti. ⁴² Bunlar kadına, “Bizim iman etmemizin nedeni artık senin sözlerin değil” diyorlardı. “Kendimiz işittik, O'nun gerçekten dünyanın Kurtarıcısı olduğunu biliyoruz.”

Şimdi bir kişi bu metni, hiç duymamış bir arkadaşına anlatır gibi kendi sözleriyle anlatsın. Atladığı bir yer olursa ya da yanlışlıkla bir şey eklerse, düzeltmede yardım edelim. Ekleme durumu olursa, “Söylediğin, hikayenin neresinde geçiyor?” diye sorabiliriz.

Bu metin bize Tanrı, O’nun karakteri ve yaptıkları hakkında neler öğretiyor?

Bu metinden kendimiz de dahil olmak üzere insanlar hakkında neler öğreniyoruz?

Bu hafta bu bölümden öğrendiğiniz Tanrı'nın hakikatini hayatınızda nasıl uygulayacaksınız? Yapacağınız belirli bir eylem veya şey nedir?

Tekrar görüşmeden önce bu bölümden bir gerçeği kiminle paylaşacaksınız? Bizim gibi bu uygulamayla Tanrı'nın sözünü keşfetmek isteyen başkalarını tanıyor musunuz?

Toplantımız sona ererken, tekrar ne zaman görüşeceğimize ve bir sonraki toplantımızı kimin yönlendireceğine karar verelim.

İyi bir zaman oldu. Yapacağınızı söylediğiniz şeyleri not almanızı ve bir sonraki görüşmemizden önce birkaç kez bugünkü metni tekrar dinlemenizi öneririz. Bugün yönlendiren kişi, elinde metin olmayanlara yazı ya da ses dosyası olarak paylaşabilir. Son olarak, Rab’den bize yardım etmesini dileyelim.